Greenιάρης
πάρε με ἀπάνου στὰ βουνά, τὶ θὰ μὲ φάῃ ὁ κάμπος
Λίγα λόγια για εμένα
Η παραπάνω φωτογραφία έχει πολιτική χροιά.
ΑΡΘΡΑ
Σύνδεσμοι


Η οικονομία τιμωρεί την ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ της ΥΠΕΡΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗΣ κοινωνίας
532 αναγνώστες
Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2008
13:44

Καθώς η παγκόσμια οικονομική κρίση «μετράει» πια ένα χρόνο, έχει γίνει πλέον σαφές ότι οι βασικές μακροοικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο πλανήτης σήμερα είναι η υπερβολική ζήτηση για εμπορεύματα και η υπερβολική προσφορά χρηματοοικονομικών υπηρεσιών.

 

Σε αυτήν την περίπτωση, είναι καιρός να σταματήσει το «φούσκωμα» της ζήτησης και παράλληλα να επέλθει συγκεντρωτισμός και αναδιοργάνωση στο χρηματοοικονομικό σύστημα, όπως σημειώνει ο Kenneth Rogoff, καθηγητής του Χάρβαρντ και πρώην στέλεχος του ΔΝΤ, στους Financial Times.

Η τεράστια αύξηση στον αγροπληθωρισμό είναι αφ’ εαυτού της απόδειξη ότι η παγκόσμια οικονομία εξακολουθεί να αναπτύσσεται υπερβολικά γρήγορα. Αυτό δεν είναι αναγκαστικά κακό. Ο πλανήτης μόλις βίωσε την πιο αξιοθαύμαστη ίσως περίοδο άνθισης στη σύγχρονη ιστορία. Με δεδομένη την τεράστια συνολική διεύρυνση της παγκόσμιας ανάπτυξης κατά τη δεκαετία του 2000, είναι λογικό το ότι οι προμηθευτές εμπορευμάτων δυσκολεύτηκαν να ανταποκριθούν στην παραγωγή, παρά τις κάθετες αυξήσεις τιμών.

Εάν δεν εκδηλωθεί μία αισθητή διεθνής ύφεση (που είναι πρακτικώς βέβαιο ότι θα οδηγήσει σε κραχ των τιμών εμπορευμάτων), θα πρέπει να περάσουν δύο χρόνοι υποτονικής ανάπτυξης, ώστε να επανέλθει σε ισορροπία η προσφορά και ζήτηση εμπορευμάτων στις τρέχουσες τιμές διαρκούς τάσης (στα περίπου δηλαδή 75 δολ. ανά βαρέλι, όσον αφορά το πετρέλαιο, από την τρέχουσα τιμή 124 δολ.) Εν τω μεταξύ, εάν όλες οι περιοχές επιχειρήσουν να συντηρήσουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης μέσα από μακροοικονομική στήριξη, το βασικό αποτέλεσμα θα είναι ακόμη υψηλότερες τιμές εμπορευμάτων και εν τέλει μεγαλύτερο κραχ στο όχι πολύ μακρινό μέλλον.

Εχοντας βιώσει την εμπειρία της δεκαετίας του 1970, προκαλεί έκπληξη το πόσοι πολλοί ρυθμιστές της οικονομικής και νομισματικής στρατηγικής πιστεύουν ότι η πολιτική τους θα πρέπει να είναι να κρατήσουν υψηλά τη ζήτηση. Στις ΗΠΑ, το αδιέξοδο της ανάπτυξης επέφερε επιθετικές φορολογικές επιστροφές, έντονες μειώσεις επιτοκίων και σχέδια διάσωσης χρηματοοικονομικών οίκων. Η κινεζική ηγεσία, έχοντας «φλερτάρει» παροδικά με την τοποθέτηση του πληθωρισμού ως προτεραιότητα, επέστρεψε στα παλιά και έθεσε την ανάπτυξη ως ξεκάθαρη πρώτη προτεραιότητα. Οι περισσότερες άλλες αναδυόμενες αγορές ακολουθούν με αντίστοιχη προσέγγιση.

Οι χώρες του μπλοκ του δολαρίου μιμούνται με σκυμμένο κεφάλι την αναπτυξιακή νομισματική πολιτική των ΗΠΑ, ακόμη και σε περιοχές όπως η Μέση Ανατολή, όπου η ταχεία ανάπτυξη δημιουργεί ισχυρές πληθωριστικές πιέσεις. Από τις μεγάλες περιφέρειες μόνο η Ευρώπη, υπό την καθοδήγηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αρνείται μέχρι στιγμής να συμμετάσχει στο «τονωτικό πάρτι». Ακόμη και η ΕΚΤ, όμως, υφίσταται αυξημένες εγχώριες και διεθνείς πολιτικές πιέσεις, καθώς η ανάπτυξη της ευρωζώνης επιβραδύνεται.

Η κάθε χώρα μπορεί να απολαύσει μία βραχυχρόνια τόνωση της ανάπτυξης, εφαρμόζοντας αμερικανικού στυλ μακροοικονομική στήριξη, αλλά το αντίτιμο είναι η χαλάρωση στις πληθωριστικές προοπτικές και μία βαριά πληρωμή για την επαναφορά τους στη συνέχεια. Ορισμένοι κεντρικοί τραπεζίτες δηλώνουν ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, όσο οι μισθολογικές αυξήσεις παραμένουν ήρεμες. Είναι γεγονός ότι η παγκοσμιοποίηση συνεχίζει να προκαλεί συρρίκνωση στο μερίδιο των ανειδίκευτων εργαζομένων επί του παγκόσμιου εισοδήματος. Οσο, όμως, οι τιμές ανεβαίνουν, κάποια στιγμή θα ακολουθήσουν και οι μισθολογικές πιέσεις.

Βεβαίως, τα σημερινά προβλήματα συσσωρεύονταν επί πολλά χρόνια και δεν υπάρχει καμία εύκολη και «αναίμακτη» στρατηγική εξόδου. Η ανάγκη, όμως, να εισαχθεί περισσότερη τραπεζική πειθαρχία είναι ένας λόγος παραπάνω, για τον οποίο οι ρυθμιστές οφείλουν να αποφύγουν τις υπερβολικές αναπτυξιακές μακροοικονομικές πολιτικές και να αποδεχθούν την επιβράδυνση που αναπόφευκτα έρχεται με τη λήξη τέτοιας απίστευτης περιόδου άνθισης.

Για τις περισσότερες κεντρικές τράπεζες αυτό σημαίνει ισχυρές αυξήσεις επιτοκίων, για να καταπολεμηθεί ο πληθωρισμός. Για τους υπουργούς Οικονομικών σημαίνει διατήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας και όχι υποχωρήσεων με τη μορφή φορολογικών ελαφρύσεων και επιδοτήσεων καυσίμων. Αποφεύγοντας με τόσο ζήλο οι ρυθμιστές ένα καθαρό σοκ προσφοράς, αναλαμβάνουν μεγάλο ρίσκο με τον πληθωρισμό και τη δημοσιονομική πειθαρχία, που εν τέλει μπορεί να δημιουργήσει πολύ μεγαλύτερη και παρατεταμμένη διολίσθηση.

Πηγή: ΕΞΠΡΕΣ

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

04/08 14:04  zaftheo
Σε αυτήν την περίπτωση, είναι καιρός να σταματήσει το «φούσκωμα» της ζήτησης και παράλληλα να επέλθει συγκεντρωτισμός και αναδιοργάνωση στο χρηματοοικονομικό σύστημα, όπως σημειώνει ο Kenneth Rogoff, καθηγητής του Χάρβαρντ και πρώην στέλεχος του ΔΝΤ, στους Financial Times.

Συμφωνώ με την άποψη του Rogoff που δε νομίζω ότι συνάδει με το υπόλοιπο δημοσίευμα.
Το φούσκωμα οφείλεται κυρίως στη μεταστροφή κεφαλαίων από τις μετοχικές αγορές στις αγορές εμπορευμάτων μετά το "σκάσιμο" της φούσκας των κατοικιών των ΗΠΑ που είχε ως αποτέλεσμα την κατάρρευση της πυραμίδας των δομημένων προϊόντων του χρηματοοικονομικού συστήματος.

Η ειδοποιός διαφορά που με κάνει να πιστεύω κάτι τέτοιο είναι ότι δεν επήλθε άμεση μείωση των εταιρικών κερδών αλλά χρηματοοικονομικό κραχ οφειλόμενο στις υπέρογκες προβλέψεις και απομειώσεις.
Η εταιρική κερδοφορία συρρικνώθηκε ελαφρώς στη συνέχεια και μόνο βραχυπρόθεσμα λόγω της εκτόξευσης της τιμής της ενέργειας και της κατάρρευσης του real estate.
Το πρώτο συνέβαλε στην συρρίκνωση του συντελεστή κέρδους των επιχειρήσεων και των καταναλωτικών δαπανών ενώ το δεύτερο δημιούργησε αλυσιδωτές αντιδράσεις στην καταναλωτική εμπιστοσύνη κυρίως.

Αν επαληθευτώ το 3ο τρίμηνο του έτους, σε περίπτωση που οι τιμές του πετρελαίου συνεχίσουν την bearish πορεία τους, θα “δώσει” ισχυρότερα εταιρικά κέρδη από το 2ο.
04/08 14:17  Κλεάνθης
Αγαπητέ αναφέρεται στο πραγματικό φούσκωμα της ζήτησης παγκοσμίως (πραγματικό γεγονός) λόγω ΥΠΕΡΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗΣ κοινωνίας... για παράδειγμα η παγκόσμια προσφορά τροφίμων αυξάνεται μόνο κατά 1,3% ετησίως, ενώ η ζήτηση κατά 3,4% οπότε τα παγκόσμια αποθέματα μειώνονται συνεχώς!

Σχετικά με τα εταιρικά κέρδη κάτι μας λέει το παρακάτω:

Μειωμένα κατά 24%, συγκριτικά με το προηγούμενο έτος, εκτιμάται ότι θα είναι τα κέρδη των αμερικανικών εταιριών για το β’ τρίμηνο, επίπεδα που θεωρούνται τα χαμηλότερα της τελευταίας δεκαετίας. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει έρευνα του ειδησεογραφικού πρακτορείου Bloomberg σε 291 εταιρίες που έχουν ήδη ανακοινώσει τριμηνιαία αποτελέσματα.

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις