Greenιάρης
πάρε με ἀπάνου στὰ βουνά, τὶ θὰ μὲ φάῃ ὁ κάμπος
Λίγα λόγια για εμένα
Η παραπάνω φωτογραφία έχει πολιτική χροιά.
ΑΡΘΡΑ
Σύνδεσμοι


Αιολική Ενέργεια και Μουσική στην Αρχαία Ελλάδα
1183 αναγνώστες
Κυριακή, 10 Αυγούστου 2008
21:43

Η Τεχνολογία (το φυσικό αυτό συμπλήρωμα της Φύσεως) σκοπεί στην υπηρέτηση όλων των Αναγκών του ανθρώπου – άρα καί την ανάγκη να αυτοανευρεθεί μέσω της Τέχνης. Κι αυτό ακριβώς γινόταν από κτίσεως κόσμου.

Κατά την Ελληνιστική εποχή ειδικότερα, η άνθηση της ελληνικής Τεχνολογίας συνοδεύτηκε πράγματι και με την κάλυψη πολλών καλλιτεχνικών αναγκών του ανθρώπου – κορύφωση των οποίων είναι η εφεύρεση της Υδραύλεως απ’ τον Κτησίβιο, πατριάρχη της Αλεξανδρινής Τεχνολογίας, κατά τις αρχές του 3ου αι. π.Χ.:



 

Μια εμβολοφόρος αντλία (αυτή ακριβώς την οποία χρησιμοποιούμε και σήμερα), κατέθλιβε αέρα μέσα σε έναν «υδραυλικό αεροσυμπιεστή», οπόθεν ο πεπιεσμένος αέρας οδηγούνταν σε κάθε έναν από τους 24 αυλούς του Οργάνου, με τo  πάτημα κατάλληλων πλήκτρων. Αυτή ήταν η Ύδραυλις, λαμπρός πρόγονος του εκκλησιαστικού οργάνου. Ποιός ανεβοκατέβαζε τον μοχλό της αντλίας κατα τη διάρκεια της συνομιλίας; Ένας δούλος, μάλλον. Θέαμα δηλαδή ανάρμοστο προς τα λεπτά μηνύματα της Μουσικής. Και τό 'χε πεί κι ο Αριστοτέλης (Πολιτικά 1253.6, 35): «Αν τα μηχανήματα, εντελλόμενα ή προαισθανόμενα» (προγραμματισμένα δηλαδή ή ρομποτικά) «επιτελούσαν το έργο-τους, τότε οι αφέντες δεν θα χρειάζονταν δούλους»!

Μέσα σ’ αυτό το πνεύμα, ο μεγάλος Δάσκαλος της αρχαιοελληνικής Τεχνολογίας, ο Ήρων ο Αλεξανδρεύς (1ος π.Χ. με 1ον μ.Χ.) καταργεί τον δούλο-χειριστή της αντλίας της υδράυλεως, και τον υποκαθιστά με αιολική ενέργεια: Διατάσσει μια ανεμοφτερωτή («ανεμούριον») και  το κυριότερο, σχεδιάζει «μετατροπέα» της κυκλικής κίνησης σε επαναλαμβανόμενη ευθύγραμμη κίνηση – χάρις στην οποία, το βαρύ έμβολο της αντλίας ανεβοκατεβαίνει και στέλνει αέρα στους αυλούς.

Πρόκειται, λέω, για μια μεγάλη στιγμή της Ανθρωπότητας. Με τούτη την απίστευτα «σύγχρονη» διάταξη του Ήρωνος (2000 χρόνια πέρασαν...), μεταστοιχειώνεται η Φύση (τα μέταλλα, ο αέρας, το νερό κι ο άνεμος) και παράγεται ένα προϊόν «πέραν της Φύσεως» - η Μουσική. Όχι η μουσική του Ανέμου μέσα στα δένδρα, αλλα μουσική του ανθρώπινου εγκεφάλου (παραγωγού της Τεχνολογίας), για να υμνήσομε τα πάθη του Ανθρώπο ή και του Θεού.

Το μόνο πρόβλημα που βλέπω, είναι η φριχτή ασχήμια της Ανεμογεννήτριας στα μάτια νεοελλήνων δημάρχων, γιαλαντζί – οικολόγων (ίσως δε και αρχαιολόγων).

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΚΑΘ. Θ. ΤΑΣΙΟΥ ΣΤΟ ENERGY POINT

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σχόλια

11/08 10:55  zyzzx
Αυτοανευρεση του χαους;

Δεν ειναι ευκολο να λειανεις καρουμπαλο τετοιο. Εστω κι' αν η ευγονικη επιστημη νομιζει πως θα το πετυχει.

Η παραμορφωση ομως αυτη , θα χρειαστει δουλεια πολυ δουλεια.Αλλα τοσα εκατομμυρια χρονια.

Ομως σ' αυτον τον πολιτισμο που το φως του ηλιου αρνειται να σβησει.
Κια η εντροπια υπαγορευει την εργογραφια.
Διχως την μεριμνα της ομονοιας.
Δεν υπαρχει δρομος επιστροφης.
11/08 12:21  Κλεάνθης
Ζητούμενο η ομόνοια λοιπόν και το άπιαστο ΟΛΟΝ?
11/08 13:21  zyzzx
Εαν ειχαμε ενα hypercube να παρουσιασουμε, και μπορουσαμε να δημιουσγησουμε ενα animation που θα κινει ταυτοχρονα ολες τις εδρες του. Θα θεωρουσα δυνατη την αποστολη που εχει αναλαβει η γνωση.
Να ανακαλυψει την ταξη στο χαος.
Το ολον θα επιτευχθει μονον εαν ο ανθρωπος ζει σε ομονοια με το σπιτι του.
Οσο μικρο κι αν φαινεται αυτο, οσο ταπεινο κι αν μοιαζει.

Εχουμε παραδειγματα ηρωων σε αυτη την διαδικασια. Ας μιλησουμε για την προσπαθεια των κατοικιδιων ζωων να μας προσεγγισουν.
Ποια θεια χαρι τα εχει ευλογησει.
Να περνουν τοσο κοντα στον μολυσμενο ανθρωπο και ομως να παραμενουν αθικτα.

Δεν ειναι απαραιτητο το ολον, αλλα η ολικη συνευρεση , με την πραγματικη μας ταυτοτητα. Αυτη που αποκτησαμε εδω επανω στην Γη.
Αυτο το μικρο κομματι του συμπαντος ειναι το ολον.
Φαινεται μικρο κομματι. Μα ειναι το μεγιστο επιτευγμα του ανθρωπου.Τιποτα δεν συγκρινεται με αυτο.
Δηλαδη να ζει σε ομονοια με το απειρως περιορισμενο ολον.



Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις